Membrany z węglika krzemu charakteryzują się doskonałą wydajnością w porównaniu z innymi materiałami membranowymi, co może skutecznie poprawić skuteczność uzdatniania i oczyścić jakość wody, zapewniając w ten sposób bezpieczeństwo publicznej wody pitnej.
Moduły membran do ultrafiltracji są szeroko stosowane w różnych zastosowaniach ze względu na ich wyjątkową stabilność chemiczną, wysoką wytrzymałość i wysoką porowatość-o swobodnym przepływie. Membrany SiC przygotowywane są poprzez spiekanie cząstek SiC w wysokiej temperaturze 2400 stopni w procesie rekrystalizacji. Proces spiekania obejmuje przejście w fazę stałą-gazu-stałego, podczas którego tworzą się szyjki pomiędzy cząsteczkami SiC. Naturalna hydrofilowość i kąt zwilżania cząstek SiC (tylko 0,3 stopnia) umożliwiają wysoki przepływ wody do 3200LMH, co czyni je idealnymi do zastosowań w uzdatnianiu wody.
01
Wysoki strumień
02
Odporność na korozję
03
Wysoka wytrzymałość
04
Długa żywotność
Aplikacje
Moduły membran ultrafiltracyjnych są szeroko stosowane w wielu dziedzinach, głównie w tym:
Oczyszczanie ścieków: Może być stosowany do oczyszczania różnych ścieków przemysłowych, takich jak ścieki galwaniczne, ścieki farmaceutyczne, ścieki drukarskie i farbiarskie itp. Dzięki wydajnej wydajności filtracji może usuwać zawieszone ciała stałe, jony metali ciężkich, materię organiczną i inne zanieczyszczenia ze ścieków w celu oczyszczenia i recyklingu ścieków.
Uzdatnianie wody pitnej: dzięki-wysoce precyzyjnej skuteczności filtracji może usuwać z wody mikroorganizmy, takie jak bakterie, wirusy, glony i zanieczyszczenia organiczne, poprawiając bezpieczeństwo wody pitnej.
Separacja gazów: Wykorzystując unikalny rozkład wielkości porów i właściwości powierzchni, może osiągnąć skuteczną separację różnych składników mieszaniny gazowej, na przykład odzyskiwanie wodoru i oczyszczanie gazu ziemnego.
Typowe problemy i rozwiązania dotyczące modułów membranowych do ultrafiltracji
Moduły membran ultrafiltracyjnych/membrany z rdzeniem-kolumn z węglika krzemu (SiC), z ich podstawowymi zaletami, takimi jak odporność na wysoką temperaturę, odporność na kwasy i zasady, wysoka wytrzymałość mechaniczna i silne właściwości przeciwporostowe, są szeroko stosowane w trudnych warunkach, takich jak oczyszczanie ścieków chemicznych, metalurgicznych, biofarmaceutycznych i o wysokiej{1}} zawartości soli. Jednakże w zastosowaniach praktycznych mogą nadal występować różne problemy ze względu na takie czynniki, jak możliwość dostosowania do warunków pracy, procedury operacyjne i metody konserwacji. Poniżej przedstawiono typowe problemy, analizę przyczyn i ukierunkowane rozwiązania dotyczące membran-kolumn z węglika krzemu, obejmujące cały proces aplikacji.
I. Typowe problemy na etapie wyboru i instalacji
1. Niewystarczająca zgodność selekcji, skutkująca niepełnym działaniem membrany.
Objawy problemu: Niższy niż oczekiwany strumień membrany, słaba retencja zanieczyszczeń, łatwe osadzanie się zanieczyszczeń lub korozja podczas pracy; pękanie rdzenia membrany i nagła degradacja wydajności w ekstremalnych warunkach.
Analiza przyczyny: Rozmiar porów membrany i gatunek materiału nie zostały dokładnie dopasowane do jakości wody dopływającej (np. składniki korozyjne, rozkład wielkości cząstek substancji zanieczyszczających) i warunków pracy (temperatura, ciśnienie, pH); parametry znamionowe modułów membranowych dla specjalnych warunków pracy (np. duże zasolenie, wysoka temperatura, wysokie ciśnienie) nie zostały w pełni zweryfikowane, co skutkowało doborem modułów poza dopuszczalnym zakresem.
Rozwiązanie: Przed wyborem należy przeprowadzić kompleksowe badanie parametrów roboczych, jasno określając zakres pH wpływającego, stężenie substancji żrących (np. mocne kwasy, mocne zasady, utleniacze), wielkość cząstek zanieczyszczeń, temperaturę i ciśnienie robocze; wybrać moduły membranowe o odpowiednich rozmiarach porów (1 ~ 10 μm dla mikrofiltracji, 0,01 ~ 1 μm dla ultrafiltracji) zgodnie z wymaganiami, traktując priorytetowo rdzenie membran SiC-o wysokiej czystości do zastosowań w warunkach silnie korozyjnych; dokładnie sprawdź parametry znamionowe modułów membranowych (np.-długoterminowa temperatura pracy mniejsza lub równa 150 stopni, zakres tolerancji pH 2~13), aby zapewnić pełne pokrycie rzeczywistego zakresu roboczego.
2. Odchylenia montażowe prowadzące do nierównomiernego naprężenia rdzenia membrany lub uszkodzenia uszczelnienia
Objawy problemu: Wyciek na zaślepkach końcowych modułu membranowego; mieszanie permeatu i koncentratu skutkujące pogorszeniem jakości wody; nietypowe wibracje podczas pracy; pękanie na końcu rdzenia membrany po długotrwałym użytkowaniu; nienormalna szczelina pomiędzy powłoką membrany a rdzeniem membrany.
Analiza przyczyny: Rdzeń membrany nie był utrzymywany poziomo/pionowo podczas instalacji, co skutkowało niewspółosiowością z osią płaszcza membrany i skoncentrowanym naprężeniem na końcu; przed montażem nie oczyszczono powierzchni uszczelniającej z ciał obcych lub nie zastosowano specjalnego smaru, co doprowadziło do tarcia suchego i uszkodzenia uszczelek; nierównomierny moment dokręcania zaślepek spowodował nierównowagę naprężeń obwodowych.
Rozwiązanie: Podczas instalacji użyj specjalnego narzędzia prowadzącego, aby upewnić się, że rdzeń membrany jest wyrównany z osią obudowy membrany, a następnie wsuwaj go powoli, aby uniknąć uderzenia. Przed montażem oczyść powierzchnię uszczelniającą neutralnym detergentem, aby usunąć żużel spawalniczy, gruz i inne ciała obce. Nałóż równomiernie olej silikonowy-spożywczy lub specjalny smar na elementy uszczelniające i uszczelniające powierzchnie stykowe. Dokręcić śruby pokrywy końcowej kluczem dynamometrycznym momentem określonym przez producenta (zwykle 40 ~ 60 N·m), aby zapewnić równomierną siłę obwodową. Po montażu należy przeprowadzić próbę wody, aby upewnić się, że nie ma wycieków.
3. Nieprawidłowe połączenia rur prowadzące do wpływu przepływu wody lub kawitacji
Objawy problemu: Na wlocie rdzenia membrany powstają uszkodzenia spowodowane szorowaniem, co powoduje powstawanie nietypowego hałasu podczas pracy; duże wahania natężenia przepływu permeatu oraz nagłe wzrosty i spadki transmembranowej różnicy ciśnień (TMP).
Analiza przyczyny: Rury wlotowe i wylotowe nie są połączone koncentrycznie z interfejsem modułu membranowego, co powoduje przepływ turbulentny wpływający na rdzeń membrany; rury pozbawione są niezależnych podpór, a ciężar przenoszony jest na styk modułu membranowego, powodując deformację; W rurze wlotowej występuje strefa podciśnienia, powodująca zasysanie powietrza i tworzenie się pęcherzyków, co prowadzi do kawitacji.
Rozwiązania: 1. Wyregulować położenie rur, aby zapewnić koncentryczność z interfejsem modułu membranowego; zainstaluj elastyczne złącza, aby w razie potrzeby skompensować przemieszczenie. 2. Zainstaluj niezależne wsporniki dla rur wlotowych i wylotowych, aby zapobiec przenoszeniu ciężaru na moduł membranowy. 3. Zainstaluj zawór odpowietrzający na przednim końcu rury wlotowej, aby usunąć powietrze z rury. 4. Zainstaluj zawór stabilizujący ciśnienie na-wylocie pompy wysokociśnieniowej, aby zapobiec wpływowi wahań ciśnienia wody na rdzeń membrany.
II. Typowe problemy podczas pracy
1. Częste zanieczyszczanie membrany prowadzące do szybkiego spadku strumienia
Objawy problemu: znaczny spadek natężenia przepływu permeatu w krótkim czasie, ciągły wzrost transmembranowej różnicy ciśnień (TMP), krótkotrwałe-skutki po rutynowym płukaniu i podatność na powtarzające się zanieczyszczenie.
Przyczyny: Wadliwa obróbka wstępna na przednim końcu umożliwia zawieszonym ciałom stałym, koloidom, dużym cząsteczkom organicznym (takim jak kwas humusowy i białka) lub mikroorganizmom w wodzie surowej przedostanie się do systemu membran i osadzenie się na powierzchni membrany oraz w porach.. 5. Nieodpowiednie warunki pracy, takie jak zbyt niska-prędkość przepływu poprzecznego, nie powodują skutecznego płukania, co prowadzi do przylegania zanieczyszczeń.. 6. Brak płukania natychmiast po wyłączeniu skutkuje pozostałościami Zanieczyszczenia zbrylające się na powierzchni membrany.
Rozwiązanie: Ulepsz obróbkę wstępną, dodając filtr zabezpieczający o wielkości porów 800 μm lub większej, kontrolując dopływający SDI (wskaźnik degradacji gleby) do<5; optimize operating parameters, appropriately increasing the cross-flow velocity to achieve a stable membrane scouring effect and avoid dead-end filtration; immediately execute a flushing procedure after shutdown, backwashing the membrane element with clean water to remove surface fouling; develop targeted cleaning plans based on the type of fouling (soaking inorganic fouling in citric acid, and cleaning organic fouling with a mixture of sodium hypochlorite and sodium hydroxide).
2. Korozja lub uszkodzenie elementu membrany prowadzące do pogorszenia jakości wody permeatu
Objawy problemu: Nagły wzrost zmętnienia i przewodności permeatu, pojawienie się zawieszonych ciał stałych; Na powierzchni elementu membranowego pojawiają się wżery i pęknięcia, a w ciężkich przypadkach uszkodzenia i nieszczelności elementu membranowego.
Analiza przyczyny: pH wody zasilającej przekracza zakres tolerancji modułu membranowego, co prowadzi do korozji materiału SiC w wyniku długotrwałego narażenia na silne środowisko kwaśne/zasadowe; woda surowa zawiera wysokie stężenia utleniaczy (np. resztkowy chlor > 0,5 ppm), które, jeśli nie zostaną usunięte na czas, powodują uszkodzenia oksydacyjne powierzchni membrany; temperatura pracy jest zbyt wysoka, przekracza dopuszczalną temperaturę modułu membranowego, przyspieszając starzenie się materiału; ciała obce (np. cząsteczki metalu, twarde zanieczyszczenia) przedostają się do układu, powodując erozję i zużycie rdzenia membrany.
Rozwiązania: Ścisła kontrola pH wody zasilającej w zakresie 2-13; w warunkach silnego kwasu/zasady należy wcześniej zneutralizować i wyregulować; gdy woda surowa zawiera utleniacze, należy dodać przed nią filtr z węglem aktywnym, aby kontrolować zawartość chloru resztkowego < 0,1 ppm; kontrolować temperaturę roboczą w zakresie znamionowym (długotrwale mniejsza lub równa 150 stopni), aby uniknąć przegrzania; wzmocnienie wstępnej obróbki wstępnej, aby zapewnić, że filtr zabezpieczający skutecznie wychwytuje twarde zanieczyszczenia, oraz regularne sprawdzanie i czyszczenie filtra.
3. Nieprawidłowe wahania ciśnienia roboczego wpływają na stabilność systemu
Objawy problemu: Częste wahania ciśnienia wody zasilającej i różnicy ciśnień przezmembranowych, powodujące niestabilny przepływ permeatu; w skrajnych przypadkach uruchamiane jest zabezpieczenie ciśnieniowe systemu, co prowadzi do wyłączenia.
Analiza przyczyny: Niestabilna praca pompy wlotowej skutkująca wahaniami przepływu; zablokowanie lub nieprawidłowe działanie zaworów rurowych, prowadzące do utrudnienia przepływu wody; poważne zanieczyszczenie elementów membrany, powodujące miejscowe zablokowanie i nierównomierną dystrybucję wody; wlot powietrza do układu, tworząc mieszaninę-gazu i cieczy, powodując wahania ciśnienia.
Rozwiązania: Dokonaj przeglądu pompy wlotowej, aby zapewnić stabilny przepływ; w razie potrzeby wymienić zużyte wirniki; sprawdzić zawory rurowe, usunąć blokady i zapewnić prawidłowe działanie; przeprowadzić w odpowiednim czasie chemiczne czyszczenie elementu membranowego w celu usunięcia zanieczyszczeń i zatorów; zidentyfikować punkty poboru powietrza w systemie, dokręcić złącza i otworzyć zawory odpowietrzające w celu usunięcia powietrza; unikać podciśnienia w rurociągu wlotowym.
4. Pogorszenie wydajności membrany i zmniejszony strumień w warunkach wysokiej-temperatury
Problem Manifestations: Under high-temperature (>100 stopni) w warunkach pracy strumień membrany stale maleje i nie można go przywrócić po czyszczeniu; na końcach elementów membranowych pojawiają się pęknięcia naprężeniowe termiczne.
Analiza przyczyny: znacząca różnica we współczynnikach rozszerzalności cieplnej pomiędzy rdzeniem membrany a powłoką membrany w wysokich temperaturach, w połączeniu z brakiem-wcześniej zarezerwowanej przestrzeni kompensacji termicznej, doprowadziła do końcowego-pękania płyty pod wpływem naprężeń. Wysokie temperatury przyspieszały zbrylanie się zanieczyszczeń organicznych w porach membrany, które były trudne do usunięcia za pomocą konwencjonalnego czyszczenia. Niewybór specjalistycznych uszczelek odpornych na-wysokie temperatury w warunkach wysokiej-temperatury spowodował awarię uszczelnienia i wyciek wody z produktu.
Rozwiązania: wybierz specjalistyczne moduły membran kolumnowych z rdzeniem z węglika krzemu, przystosowane do warunków wysokiej-temperatury, aby zapewnić dopasowanie współczynników rozszerzalności cieplnej pomiędzy rdzeniem membrany a powłoką membrany; zarezerwować przestrzeń kompensującą rozszerzalność cieplną i kurczenie się podczas instalacji modułu membranowego, aby uniknąć sztywnego mocowania; zoptymalizować schemat czyszczenia w warunkach wysokiej-temperatury, stosując-środki chemiczne odporne na wysokie temperatury (takie jak roztwory alkaliczne odporne na wysoką-temperaturę) i wydłużając czas namaczania; zastąpić specjalistycznymi uszczelkami-odpornymi na wysokie temperatury (takimi jak fluorokauczuk), aby zapewnić stabilne działanie uszczelniające w wysokich temperaturach.
flokulant
Czynniki wpływające na dawkowanie flokulantów
01 Czynniki wewnętrzne
(1) Zmiana rodzaju flokulanta Dozowanie flokulanta na pewno będzie się zmieniać w zależności od rodzaju flokulanta. Na przykład masa cząsteczkowa Pam zmienia się z 10 milionów na 8 milionów, sól żelaza zastępuje się solą glinu itp.
(2) Zmiana dostawców Jest to powszechny czynnik wewnętrzny. W wielu przypadkach działanie tego samego typu flokulantów od różnych dostawców znacznie się różni. Czasami dostawcy zmieniają się w celu oszczędności kosztów lub z jakichś niewypowiedzianych powodów, ale niskie ceny niekoniecznie gwarantują wysoką wydajność, a dawkowanie może być również inne.
02 Czynniki zewnętrzne
(1) Wpływ temperatury wody Temperatura wody ma istotny wpływ na spożycie narkotyków, zwłaszcza zimą, kiedy niska temperatura wody ma większy wpływ na spożycie narkotyków. Zwykle kłaczki tworzą się powoli, a cząstki są małe i luźne. Główne przyczyny to: hydroliza nieorganicznych koagulantów w postaci soli jest reakcją endotermiczną i trudno jest hydrolizować koagulanty wodne w niskiej-temperaturze; lepkość wody o niskiej-temperaturze jest wysoka, co osłabia intensywność ruchów Browna cząstek zanieczyszczeń w wodzie, zmniejsza ryzyko kolizji, nie sprzyja destabilizacji i koagulacji koloidów, a także wpływa na wzrost kłaczków. Gdy temperatura wody jest niska, zwiększa się uwodnienie cząstek koloidalnych, co utrudnia agregację koloidów, a także wpływa na siłę adhezji pomiędzy cząstkami koloidalnymi. Temperatura wody jest powiązana z wartością pH wody. Gdy temperatura wody jest niska, wartość pH wody wzrasta, a także wzrasta odpowiednia optymalna wartość pH dla koagulacji. Dlatego zimą w zimnych obszarach trudno jest uzyskać dobry efekt koagulacji nawet po dodaniu dużej ilości koagulanta.
(2) Wpływ wartości pH i zasadowości Wartość pH jest wskaźnikiem tego, czy woda jest kwaśna czy zasadowa, to znaczy wskaźnikiem stężenia H+ w wodzie. Wartość pH wody surowej wpływa bezpośrednio na reakcję hydrolizy koagulantu, co oznacza, że gdy wartość pH wody surowej mieści się w określonym zakresie, można zagwarantować efekt koagulacji. Po dodaniu koagulantu do wody stężenie H+ w wodzie wzrasta w wyniku hydrolizy koagulanta, co powoduje spadek wartości pH wody, utrudniając hydrolizę. Aby utrzymać wartość pH w optymalnym zakresie, w wodzie powinna znajdować się wystarczająca ilość substancji alkalicznych, aby zneutralizować H+. Naturalna woda ma pewną zasadowość (zwykle HCO3-), który może neutralizować H+ powstający w procesie hydrolizy koagulantu i działa buforująco na wartość pH. Gdy zasadowość wody surowej jest niewystarczająca lub koagulant zostanie dodany w nadmiarze, wartość pH wody znacznie spadnie, niszcząc efekt koagulacji.
(3) Wpływ charakteru i stężenia zanieczyszczeń w wodzie Rozmiar i ładunek cząstek SS w wodzie będzie miał wpływ na efekt koagulacji. Ogólnie rzecz biorąc, efekt koagulacji jest słaby, gdy wielkość cząstek jest mała i jednorodna. Stężenie cząstek w wodzie jest niskie, a prawdopodobieństwo zderzenia cząstek jest małe, co nie sprzyja koagulacji. Gdy zmętnienie jest bardzo duże, wymagane zużycie leku zostanie znacznie zwiększone, aby zdestabilizować koloid w wodzie. Gdy w wodzie znajduje się duża ilość materii organicznej, może ona zostać zaadsorbowana przez cząstki gliny, zmieniając w ten sposób właściwości powierzchniowe pierwotnych cząstek koloidu, czyniąc cząstki koloidu bardziej stabilnymi, co poważnie wpłynie na efekt koagulacji. W tym czasie do wody należy dodać utleniacze, aby zniszczyć działanie materii organicznej i poprawić efekt koagulacji. Sole rozpuszczalne w wodzie mogą również wpływać na efekt krzepnięcia. Przykładowo, gdy w wodzie naturalnej występuje duża ilość jonów wapnia i magnezu, sprzyja to koagulacji, natomiast duża ilość Cl- nie sprzyja koagulacji. W porze powodzi woda o dużym{{10}mętności, zawierająca dużą ilość próchnicy, przedostaje się do rośliny w wyniku szorowania wody deszczowej. Na tym opiera się ogólna praktyka polegająca na zwiększaniu-dawki wstępnego chlorowania i koagulanta.
(4) Wpływ zewnętrznych warunków hydraulicznych Podstawowymi warunkami koagulacji cząstek koloidalnych jest destabilizacja cząstek koloidalnych i spowodowanie zderzenia zdestabilizowanych cząstek koloidalnych ze sobą. Główną funkcją koagulantu jest destabilizacja cząstek koloidalnych, natomiast zewnętrzne mieszanie hydrauliczne ma na celu zapewnienie pełnego kontaktu cząstek koloidalnych z koagulantem, tak aby cząstki koloidalne zderzały się ze sobą, tworząc kłaczki. Aby cząstki koloidalne miały pełny kontakt z koagulantem, należy po dodaniu koagulantu do wody szybko i równomiernie rozprowadzić je po wszystkich częściach zbiornika, co jest powszechnie znane jako szybkie mieszanie, które wymaga czasu od 10 do 30 sekund i nie więcej niż 2 minut.
(5) Wpływ obciążenia szokowego objętości wody Szok objętości wody odnosi się do okresowej lub nie-okresowej, nagłej i dużej zmiany szoku objętości wody surowej. W przypadku wodociągów zużycie wody w mieście i regulacja ilości wody górnej wpływają na ilość wody wpływającej do oczyszczalni, szczególnie w fazie szczytowego zaopatrzenia w wodę w lecie. Ilość wody wpływającej do instalacji ulega znacznym zmianom, co skutkuje częstym dostosowywaniem dawki odczynnika, a działanie wody po osiadaniu nie jest zbyt idealne. Warto zaznaczyć, że zmiana ta nie jest wzrostem liniowym. Następnie należy zwrócić uwagę na kwiaty ałunu w zbiorniku reakcyjnym, aby uniknąć nadmiernego dozowania i zniszczenia efektu koagulacji.
Flokulanty-środki oszczędzające leki
Oprócz powyższych czynników istnieją pewne środki-oszczędzające lek, takie jak zwiększenie liczby czasów mieszania w puli płynnego leku, ograniczenie wytrącania się cząstek stałych w odczynniku i stabilizacja właściwości leku, co może również pomóc w osiągnięciu celu, jakim jest zmniejszenie zużycia leku. Jeśli chcesz zaoszczędzić koszty stosowania poliakryloamidu, musisz najpierw wybrać model poliakryloamidu. Zasadą jest wybór poliakryloamidu o najlepszym działaniu oczyszczającym ścieki. Drogie niekoniecznie jest najlepsze i nie staraj się być tani, aby spowodować słaby efekt oczyszczania ścieków, co zwiększy koszty. Wybierz odczynnik, który zmniejsza zawartość wilgoci w osadzie i ma niższą dawkę jednostkową.
Najpierw wykonaj w laboratorium eksperyment flokulacyjny na dostarczonych próbkach odczynników, wybierz dwa do trzech odczynników o dobrych efektach eksperymentalnych, a następnie przeprowadź eksperymenty maszynowe, aby obserwować ostateczny efekt wyładowania błota i na tej podstawie określić ostateczną odmianę odczynnika. Poliakryloamid jest na ogół cząstką stałą i należy go przekształcić w roztwór wodny o określonej rozpuszczalności. Stężenie wynosi zwykle od 0,1% do 0,3%. Zbyt stężony lub zbyt rozcieńczony wpłynie na efekt, zmarnuje odczynniki i zwiększy koszty. Woda rozpuszczająca granulowany polimer powinna być czysta (np. woda z kranu), a nie ścieki. Woda o temperaturze pokojowej jest wystarczająca i na ogół nie wymaga podgrzewania. Gdy temperatura wody spadnie poniżej 5 stopni, rozpuszcza się bardzo powoli. Szybkość rozpuszczania wzrasta wraz ze wzrostem temperatury wody, ale powyżej 40 stopni polimer będzie ulegał szybszej degradacji, wpływając na efekt użytkowania.
Ogólnie rzecz biorąc, do przygotowania roztworów polimerów nadaje się woda z kranu. Do przygotowania nie nadają się mocne kwasy, mocne zasady i woda o dużej zawartości soli. Przygotowując odczynniki, należy zwrócić uwagę na czas starzenia, aby odczynniki zostały całkowicie rozpuszczone w wodzie i nie uległy aglomerowaniu, w przeciwnym razie spowoduje to powstawanie odpadów i wpłynie na efekt usuwania błota.
Jednocześnie łatwo jest spowodować zablokowanie tkaniny filtracyjnej i rurociągu, tworząc powtarzające się odpady. Po przygotowaniu roztworu czas jego przechowywania jest bardzo ograniczony. Ogólnie rzecz biorąc, gdy stężenie roztworu wynosi 0,1%, niejonowe i anionowe roztwory polimerów nie przekraczają jednego tygodnia; kationowy roztwór polimeru nie przekracza jednego dnia. Po przygotowaniu środka, w trakcie dodawania należy zwrócić uwagę na zmiany w jakości napływającego mułu i efekt jego usuwania, a także dostosować dozowanie środka w czasie, aby uzyskać lepszy stosunek dozowania. Środek należy przechowywać w suchym magazynie, a torebkę leku należy szczelnie zamknąć. Podczas stosowania należy zużyć jak najwięcej, a niewykorzystany środek zamknąć szczelnie, aby zapobiec zawilgoceniu. Przygotowując agenta, należy uważać, aby nie skonfigurować go zbyt mocno. Roztwór przechowywany przez dłuższy czas łatwo ulega hydrolizie i nie nadaje się już do użycia.
Popularne Tagi: moduł membrany ultrafiltracyjnej, Chiny producenci, dostawcy, fabryka modułów membrany ultrafiltracyjnej
