Ceramiczna membrana UF

Ceramiczna membrana UF

Szczegóły
Nazwa produktu: Ceramiczna membrana UF
Materiał: SiC
Rozmiar porów: 20-500nm
MOQ: 1 szt
Klasyfikacja produktów
Membrana rurowa
 
Wyślij zapytanie
Opis
Parametry techniczne

 

czym jest ceramiczna membrana UF

Ceramiczna membrana UF z węglika krzemu jest nieorganicznym materiałem membranowym, którego głównym składnikiem jest węglik krzemu (SiC). Ma wysoką twardość, odporność na wysoką temperaturę, odporność na korozję i doskonałe właściwości mechaniczne i jest szeroko stosowany w wielu dziedzinach.

 

Ultrafiltracja to technologia separacji membranowej (w skrócie UF). Może oczyszczać, oddzielać lub zagęszczać roztwory. Ultrafiltracja mieści się pomiędzy mikrofiltracją a nanofiltracją i nie ma wyraźnej linii podziału między nimi. Ogólnie rzecz biorąc, wielkość porów membrany ultrafiltracyjnej wynosi 1-20 nm, a ciśnienie robocze wynosi 0,1-0,5 Mpa. Stosowany jest głównie do przechwytywania i usuwania zawiesin, koloidów, cząstek, bakterii, wirusów i innych makrocząsteczek w wodzie.

 

membrane cheap factory

Wysoka wytrzymałość mechaniczna

Doskonałe właściwości mechaniczne, wysoka wytrzymałość na ściskanie i zginanie.

Odporność na wysoką temperaturę

Może pracować stabilnie w środowiskach o wysokiej temperaturze powyżej 1000 stopni.

Odporność na korozję

Ma silną odporność na korozję na kwasy, zasady i rozpuszczalniki organiczne.

Dobra przewodność cieplna

Doskonała przewodność cieplna, odpowiednia do zastosowań wysokotemperaturowych.

 

Zastosowanie membran ultrafiltracyjnych w uzdatnianiu wody

 

 

1. Co to jest membrana ultrafiltracyjna

Membrana ultrafiltracyjna jest jedną z najwcześniej opracowanych membran polimerowych. Jest to mikroporowata membrana filtracyjna o znamionowym zakresie wielkości porów 0,001 ~ 0,02 mikrona. Po przyłożeniu odpowiedniego ciśnienia na jedną stronę membrany, zawarty w roztworze rozpuszczalnik i niektóre substancje rozpuszczone o niższej masie cząsteczkowej przedostają się z maleńkich porów membrany ultrafiltracyjnej na drugą stronę membrany, natomiast substancje rozpuszczone o wyższej masie cząsteczkowej lub niektóre zemulgowane micele zostają zatrzymane, uzyskując w ten sposób efekt separacji filtracyjnej.

 

W dziedzinie uzdatniania wody technologia membran ultrafiltracyjnych jest bardziej skuteczna w filtrowaniu zanieczyszczeń niż inne technologie filtracyjne. Jego dokładność filtracji może osiągnąć 99,99%, co skutecznie usuwa z wody większość szkodliwych substancji; i wykorzystuje niewiele środków chemicznych lub nie wykorzystuje ich wcale, aby skutecznie uniknąć wtórnego zanieczyszczenia jakości wody, dzięki czemu jakość uzdatnionej wody jest lepsza. Od poziomu operacyjnego system filtracji oparty na technologii membran ultrafiltracyjnych charakteryzuje się wysokim stopniem automatyzacji, prostą i niezawodną obsługą oraz tylko dwoma operacjami: włączanie i wyłączanie. Ponieważ materiał membrany ultrafiltracyjnej ma dużą stabilność chemiczną, odporność na korozję kwasową i zasadową oraz odporność na wysoką temperaturę, można go sterylizować w wysokiej temperaturze i ma szeroki zakres zastosowania.

 

Technologia i właściwości membran ultrafiltracyjnych

 

Zasada technologii membran ultrafiltracyjnych:

 

Technologia membran ultrafiltracyjnych to technologia separacji przez membranę, a jej zdolność filtracyjna mieści się pomiędzy nanofiltracją a mikrofiltracją. Jego zasada działania jest następująca:

 

Kiedy roztwór przechodzi przez półprzepuszczalną membranę, pod wpływem ciśnienia małe cząsteczki rozpuszczalnika i substancji rozpuszczonej mogą przedostać się przez membranę filtra na drugą stronę membrany, podczas gdy makrocząsteczki i koloidy w substancji rozpuszczonej są przechwytywane, ponieważ nie mogą przejść przez pory membrany filtra. W miarę dalszego przepływu roztworu coraz więcej substancji jest przechwytywanych na membranie. Dlatego, aby osiągnąć ultrafiltrację, należy zastosować większe ciśnienie na rozpuszczalnik. Jednocześnie substancje powstałe na powierzchni membrany wykazują również pewne właściwości chemiczne, a także mają wpływ na wychwytywanie i rozkład niektórych zanieczyszczeń, osiągając w ten sposób oczyszczanie wody.

 

W miarę dalszego gromadzenia się makrocząsteczek na powierzchni membrany, prędkość filtracji stale maleje i pojawia się zjawisko „polaryzacji stężenia”. Aby ultrafiltracja mogła być prowadzona w sposób ciągły i skuteczny, w rzeczywistej pracy często stosuje się urządzenia do ultrafiltracji z mieszaniem, mające na celu wyeliminowanie zjawiska „polaryzacji stężenia”.

 

Charakterystyka technologii membran ultrafiltracyjnych:

 

W porównaniu z innymi technologiami uzdatniania wody, technologia membran ultrafiltracyjnych ma wiele nieporównywalnych zalet:

 

Po pierwsze, membrana ultrafiltracyjna ma wysoką stabilność chemiczną, jest odporna na wysokie temperatury, kwasy i zasady, więc nie wymaga wysokiej jakości wody i ma dużą wszechstronność;

 

Po drugie, zasada technologii membran ultrafiltracyjnych jest prosta, łatwa do zrealizowania w trybie automatycznym, oszczędza siłę roboczą i jest łatwa w obsłudze, łatwa w utrzymaniu, bezpieczna i stabilna praca;

 

Po trzecie, technologia membran ultrafiltracyjnych jest metodą fizyczną i w procesie uzdatniania wody nie są wymagane żadne środki chemiczne, dzięki czemu może skutecznie zapobiegać wtórnemu zanieczyszczeniu zbiorników wodnych;

 

Po czwarte, technologia membran ultrafiltracyjnych charakteryzuje się wysoką wydajnością i dużą objętością uzdatniania wody, szczególnie w przypadku uzdatniania wody pitnej w miastach przy mniejszym zanieczyszczeniu, wykazując niezwykle wysoką wydajność;

 

Zastosowanie technologii membran ultrafiltracyjnych w uzdatnianiu wody w inżynierii ochrony środowiska

 

Oczyszczanie wody pitnej w miastach

Wraz z rozwojem społeczeństwa ludzie mają coraz wyższe wymagania dotyczące bezpieczeństwa wody pitnej, ale jednocześnie zanieczyszczenie miejskich źródeł wody w moim kraju staje się coraz poważniejsze, a jakość wody bezpośredniej nie może spełniać standardów wody pitnej, dlatego konieczne jest oczyszczanie miejskiej wody pitnej.

 

Woda pitna w miastach pochodzi głównie z wód gruntowych i powierzchniowych. Mechanizmy zanieczyszczenia obu źródeł wody są różne, ale zanieczyszczeniami są głównie organizmy bezpłciowe, bakterie, grzyby, wirusy, zawiesiny itp.

 

Tradycyjne metody oczyszczania wody pitnej umożliwiają inaktywację i oczyszczenie mikroorganizmów i grzybów, a także oczyszczenie zawieszonych cząstek na poziomie mikronowym-. Na tej podstawie technologia membran ultrafiltracyjnych może również skutecznie usuwać-cząsteczki na poziomie nano, dzięki czemu jakość ścieków jest wyższa, co ma ogromne znaczenie dla zdrowia wody pitnej mieszkańców miast.

 

Odsalanie wody morskiej

Zasoby nieodnawialne. Zasoby słodkiej wody dostępnej do picia przez ludzi na Ziemi są coraz bardziej wyczerpywane, a niedobór wody stał się jednym z najpilniejszych problemów stojących przed współczesnym człowiekiem. Odsalanie wody morskiej uważa się za skuteczny sposób rozwiązania kryzysu związanego z wodą pitną. Obecnie technologią odsalania wody morskiej, która jest bardziej badana na świecie, jest technologia elektrodializy. Chociaż elektrodializę uważa się za skuteczną metodę odsalania wody morskiej, jej koszty operacyjne są wysokie, a stopień odzysku niski. Wraz z rozwojem technologii do odsalania wody morskiej metodą odwróconej osmozy zaczęto stosować technologię membran ultrafiltracyjnych. Jego doskonała wydajność separacji oraz właściwości fizyczne i chemiczne jeszcze bardziej poprawiły skuteczność odsalania wody morskiej i znacznie zmniejszyły zużycie energii.

 

Oczyszczanie ścieków galwanicznych

Ilość ścieków wytwarzanych przez przemysł elektryczny jest ogromna i zawierają duże ilości sześciowartościowego chromu, miedzi, niklu i innych metali ciężkich. Jest niezwykle szkodliwy i charakteryzuje się bardzo niską biodegradowalnością. W rzeczywistej pracy często stosuje się utlenianie żelaza i elektrolizę, ale utlenianie żelaza powoduje powstanie dużej ilości osadu, który wymaga dalszego oczyszczania: chociaż elektroliza może dobrze oczyszczać ścieki elektryczne, jej koszty operacyjne są wysokie i nie nadaje się do promocji na-na dużą skalę. Łączne zastosowanie technologii ultrafiltracji i technologii odwróconej osmozy uważane jest za skuteczną metodę galwanicznego oczyszczania ścieków. Zastosowanie dwóch technologii membranowych pozwala usunąć większość metali ciężkich, węgla organicznego i azotanów ze ścieków galwanicznych, a zastosowanie membran ultrafiltracyjnych zmniejsza również zanieczyszczenie membran osmotycznych i zwiększa żywotność.

 

Oczyszczanie ścieków zaolejonych

Głównymi źródłami ścieków zaolejonych są wycieki ropy naftowej, ścieki z rzeźni i ścieki bytowe itp. Jej głównymi składnikami są olej pływający, olej rozproszony, olej zemulgowany i olej ciężki itp. Powszechnie stosowanym urządzeniem do oczyszczania ścieków zaolejonych jest separator oleju, ale nie może on oczyszczać zemulgowanego oleju, dlatego flotacja jest często stosowana do oczyszczania pomocniczego. Ponieważ cząsteczki zemulgowanego oleju są na ogół duże, można zastosować technologię membran ultrafiltracyjnych, aby umożliwić przechodzenie zaolejonych ścieków przez membranę ultrafiltracyjną pod ciśnieniem, a zemulgowany olej i inne zanieczyszczenia wielkocząsteczkowe zostaną przechwycone z dużą wydajnością usuwania.

 

Ponowne wykorzystanie ścieków komunalnych

Ponowne wykorzystanie ścieków komunalnych jest ważnym środkiem zmniejszającym ciśnienie wody w miastach. Po oczyszczeniu miejskich ścieków bytowych w celu spełnienia norm ponownego wykorzystania, zostaną one wykorzystane do zazieleniania wody miejskiej i miejskich systemów odzyskanej wody. Zastosowanie technologii membran ultrafiltracyjnych pozwala szybko oczyścić ścieki miejskie w celu spełnienia standardów. Ponieważ ścieki miejskie charakteryzują się dobrą biodegradowalnością, w rzeczywistych pracach w celu poprawy jakości ścieków często stosuje się jednocześnie proces osadu czynnego z obiegiem czynnym (CASS) i technologię membran ultrafiltracyjnych. Pod warunkiem czasu działania hydraulicznego wynoszącego 12 godzin, stopień usuwania ChZT tą metodą osiąga ponad 86%. Stopień usuwania azotu amonowego sięga ponad 90%, a wartość pH ścieków waha się od 7,25 do 7,89, co odpowiada normie ponownego wykorzystania wody miejskiej.

 

Odzysk ścieków przemysłu spożywczego

Oprócz poprawy jakości ścieków, technologia membran ultrafiltracyjnych umożliwia również koncentrację i recykling dużej ilości przydatnych substancji stałych. Najbardziej typowym zastosowaniem jest przemysł spożywczy. Ścieki powstające w przemyśle spożywczym zawierają dużą ilość tłuszczu, białka, skrobi, drożdży itp. Substancje te przedostające się do środowiska zewnętrznego nie tylko spowodują zanieczyszczenie środowiska, ale także spowodują powstanie dużej ilości odpadów. Dlatego też technologia modułu ultrafiltracyjnego wykorzystywana jest do wychwytywania składników użytecznych ze ścieków, przy jednoczesnym oddzielaniu od wody BZT i ChZT znajdujących się w wodzie. Wydzielone substancje otoczenia są ekstrahowane i poddawane recyklingowi, co może przynieść przedsiębiorstwu większe korzyści ekonomiczne.

 

Tryb pracy ultrafiltracji

 

 

1. Tryb filtracji-pełnego przepływu
Gdy zawiesina, zmętnienie i ChZT na dopływie ultrafiltracji są niskie, np. w wodzie powierzchniowej, wodzie studziennej, wodzie wodociągowej i wodzie morskiej o dobrej jakości wody, lub gdy przed ultrafiltracją zostanie ustawiona rygorystyczna obróbka wstępna, np. sprzęt do koagulacji i klarowania, filtr piaskowy i-filtr wielomedialny oraz inne źródła wody o złej jakości wody, ultrafiltrację można przeprowadzić w trybie filtracji-pełnego przepływu. Ten tryb filtracji jest podobny do tradycyjnej filtracji. Dopływ wchodzi do zespołu membrany ultrafiltracyjnej i całość przechodzi przez powierzchnię membrany, tworząc wodę, która wypływa z membrany ultrafiltracyjnej po stronie filtratu. Zanieczyszczenia, takie jak zawieszone ciała stałe, koloidy i wielkocząsteczkowa materia organiczna przechwycone przez membranę ultrafiltracyjną, są usuwane z zespołu membrany poprzez okresowe płukanie wsteczne wodą, płukanie wsteczne wzmocnione chemicznie i regularne czyszczenie chemiczne.

 

2. Filtracja krzyżowa-

Gdy zawartość zawiesiny i zmętnienie wody wpływającej po ultrafiltracji są wysokie, na przykład w przypadku ścieków lub zastosowań związanych z ponownym wykorzystaniem ścieków, ultrafiltrację można przeprowadzić w trybie filtracji-z przepływem krzyżowym. Dopływ wpływa do zespołu membrany ultrafiltracyjnej, część przechodzi przez powierzchnię membrany, tworząc wodę, a druga część jest odprowadzana z zespołu membrany wraz z zanieczyszczeniami, takimi jak zawiesina, tworząc skoncentrowaną wodę. Odprowadzana stężona woda jest-poddawana ponownemu zwiększaniu ciśnienia i krąży z powrotem do zespołu membrany, utrzymując siłę ścinającą generowaną przez duże natężenie przepływu na powierzchni membrany i usuwając zanieczyszczenia, takie jak zawiesina, przechwycone na powierzchni membrany, tak aby utrzymać warstwę zanieczyszczeń zespołu membrany ultrafiltracyjnej na stosunkowo cienkim poziomie.

 

3. Filtracja zrzutu koncentratu

Gdy zawartość zawiesiny w dopływającym UF jest niska, UF może pracować w trybie filtracji z wyładowaniem koncentratu. Dopływ wchodzi do zespołu membrany UF i jest odprowadzany z zespołu membrany przy niewielkiej zawartości koncentratu, zwykle 5-10% objętości dopływu, a większość dopływu przechodzi przez powierzchnię membrany, tworząc wytworzoną wodę.

 

Filtracja z koncentratem i filtracja z przepływem-krzyżowym wymagają również zaplanowanego w czasie płukania wstecznego wody, chemicznego płukania wstecznego i regularnego czyszczenia chemicznego w celu przywrócenia wydajności filtracji membranowej UF. Tryb filtracji-pełnego przepływu charakteryzuje się niskim zużyciem energii i niskim ciśnieniem roboczym, dzięki czemu koszty operacyjne są niższe; podczas gdy tryb filtracji-z przepływem krzyżowym może obsługiwać dopływ z wyższą zawartością zawiesin. Konkretny wybór trybu należy określić na podstawie zawartości zawiesiny, zmętnienia i ChZT na dopływie.

 

Zanieczyszczenie membrany UF

 

 

1. Wykrywanie działania membrany UF

Aby zweryfikować skuteczność działania urządzenia UF oraz możliwość zanieczyszczania membran, konieczne jest monitorowanie niektórych kluczowych parametrów podczas pracy urządzenia UF.

 

1.1 Mętność: odnosi się do substancji zawieszonych w wodzie, takich jak błoto, kurz, drobna materia organiczna, plankton i substancje koloidalne, które powodują zmętnienie wody i wykazują pewien stopień zmętnienia. Zwykle te substancje zawieszone i substancje koloidalne będą również pasożytować na bakteriach i wirusach. Na przykład, ogólnie wymagane jest, aby zmętnienie wody pitnej nie przekraczało 1 NTU, a zmętnienie ścieków z membrany ultrafiltracyjnej nie powinno przekraczać 0,1 NTU.

 

1.2 TSS (całkowita zawiesina substancji stałych): odnosi się do substancji stałych, które pozostają na membranie filtra po przejściu próbki wody przez membranę filtra o wielkości porów 0,45 μm i suszeniu do stałej masy w temperaturze 103–105 stopni. Suma zawiesin stałych jest jednym z ważnych wskaźników pomiaru stopnia zanieczyszczenia wody. Parametr ten jest na ogół dokładniejszy niż zmętnienie (zmętnienie zwykle nie umożliwia wykrycia bardzo drobnych cząstek).

 

1.3 SDI (wskaźnik gęstości zamulenia): Jest to jeden z ważnych parametrów wskaźnika jakości wody w systemie uzdatniania wody metodą odwróconej osmozy. Wartość SDI reprezentuje zawartość cząstek, koloidów i innych substancji w wodzie, które mogą blokować różne urządzenia do oczyszczania wody. Ten parametr jest zwykle używany do oceny, czy cząsteczki i koloidy w wodzie mogą blokować różne urządzenia do oczyszczania wody (patrz rysunek poniżej).

 

Oznaczanie SDI polega na ciągłym dodawaniu określonego ciśnienia (30 PSI, co odpowiada 2,1 kg/cm) do mierzonej próbki wody na mikroporowatej membranie filtracyjnej o średnicy 47 mm i wielkości porów 0,45 µm oraz rejestrowaniu czasu Ti (sekund) potrzebnego do przefiltrowania 500 ml wody i czasu Tf (sekund) potrzebnego do ponownego przefiltrowania 500 ml wody po ciągłej filtracji przez 15 minut (T). Wartość SDI oblicza się ze wzoru; ogólnie wymagane jest, aby wartość SDI wlotu odwróconej osmozy (tj. wody ultrafiltracyjnej) nie przekraczała 5.

 

1.4 TOC (całkowity węgiel organiczny): Ten parametr jest najczęściej używany do określenia zawartości substancji organicznych w wodzie. Odnosi się do całkowitej ilości węgla w rozpuszczonej i zawieszonej materii organicznej w wodzie, obejmującej naturalną i syntetyczną materię organiczną. Całkowity węgiel organiczny jest zwykle używany do oceny możliwości i tendencji zanieczyszczenia organicznego i biologicznego membrany na dopływie ultrafiltracyjnym. Gdy TOC na wlocie membrany ultrafiltracyjnej jest większy niż 2 mg/l, oznacza to, że możliwość zanieczyszczenia biologicznego na powierzchni membrany ultrafiltracyjnej jest bardzo wysoka.

 

1,5 DOC (rozpuszczony węgiel organiczny): Część całkowitego węgla organicznego (TOC), którą można rozpuścić w wodzie, ogólnie odnosi się do węgla organicznego, który może przejść przez membranę filtra z porami o wielkości 0,45 mikrona i nie odparowuje ani nie jest tracony podczas procesu analizy. Z wyjątkiem ścieków, stosunek rozpuszczonego węgla organicznego (DOC) w większości naturalnych zbiorników wodnych do całkowitego węgla organicznego (TOC) wynosi około 80–95%.

 

1.6 Żelazo i mangan: Utlenione formy żelaza i manganu mogą być zatrzymywane przez system membran ultrafiltracyjnych, ale mogą również powodować zanieczyszczanie membran. Jony żelaza na ogół występują naturalnie (np. w wodach gruntowych) lub są wytwarzane w wyniku korozji rurociągów lub urządzeń do wstępnej obróbki ultrafiltracyjnej lub przez resztkowe flokulanty dodawane do urządzeń do koagulacji i klarowania podczas ultrafiltracyjnej obróbki wstępnej.

 

1.7 Wapń i magnez: Twardość wody wynika głównie z jonów wapnia i jonów magnezu. W zależności od twardości wodę można podzielić na wodę miękką (w przeliczeniu na CaCO3, maksymalna zawartość nie przekracza 60 mg/L), wodę twardą (w przeliczeniu na CaCO3, maksymalna zawartość nie przekracza 180 mg/L) i wodę bardzo twardą (w przeliczeniu na CaCO3, powyżej 180 mg/L). Twardość nie jest szkodliwa dla zdrowia człowieka, jednak jeśli twardość wody będzie zbyt duża, będzie powodować osadzanie się kamienia na powierzchni rurociągów, urządzeń czy membran podczas uzdatniania wody.

 

1.8 Przewodność: Przewodność wody jest liniowo powiązana z całkowitą zawartością rozpuszczonych substancji stałych (TDS), co wskazuje na przewodność wody.

 

Wartość pH 1,9: używana do wskazania wartości pH wody. Wartość pH mniejsza niż 7 jest kwaśna, a wartość pH większa niż 7 jest zasadowa. Wartość pH czystej wody wynosi 7, co jest wartością neutralną. Wysoka wartość pH powoduje gorzki smak wody i łatwo powoduje osadzanie się kamienia na rurach i urządzeniach wodociągowych. Woda o niskiej wartości pH powoduje korozję lub rozpuszczanie metali i innego sprzętu.

 

1.10 Krzemionka: Dzieli się na krzemionkę aktywną (krzemionkę rozpuszczoną) i krzemionkę nieaktywną (krzemionkę koloidalną). Ogólnie rzecz biorąc, krzemionka koloidalna przyspiesza zanieczyszczanie membran ultrafiltracyjnych.

 

2. Rodzaje zanieczyszczeń membran ultrafiltracyjnych

2.1 Zanieczyszczenie koloidami: Koloidy występują głównie w wodach powierzchniowych. Zwłaszcza przy zmianie pór roku woda zawiera dużą ilość zawiesin, takich jak glina, muł i inne koloidy, które są obecne w zbiorniku wodnym. Jest niezwykle szkodliwy dla membran ultrafiltracyjnych. Ponieważ w procesie filtracji na powierzchnię membrany przedostaje się duża ilość cząstek koloidalnych, a przez membranę przepływa wytworzona woda. Cząsteczki przechwycone przez membranę łatwo tworzą warstwę żelu. Część cząstek o wielkości równej lub mniejszej od wielkości porów membrany przedostanie się do porów membrany i zablokuje kanał przepływu wody, powodując nieodwracalne zmiany. Ponadto żelazo, mangan w wodzie i koloidy powstałe w wyniku dodania koagulantów żelaza lub aluminium podczas wstępnej obróbki ultrafiltracyjnej mogą tworzyć warstwę żelu na powierzchni membrany.

 

2.2 Zanieczyszczenia organiczne: Niektóre substancje organiczne do wody są sztucznie dodawane podczas uzdatniania wody, takie jak środki powierzchniowo czynne, detergenty i flokulanty polimerowe, a niektóre występują w wodzie naturalnej; substancje te mogą również zostać zaadsorbowane na powierzchni membrany i pogorszyć jej działanie.

 

2.3 Zanieczyszczenie mikrobiologiczne: Zanieczyszczenie mikrobiologiczne jest również czynnikiem niebezpiecznym dla bezpiecznego działania membran ultrafiltracyjnych. Niektóre składniki odżywcze są przechwytywane przez membranę i gromadzone na jej powierzchni. W tym środowisku bakterie szybko się rozmnażają. Żywe bakterie wraz z wydalinami tworzą śluz drobnoustrojowy i ściśle przylegają do powierzchni membrany. Śluzy te łączą się z innymi osadami, tworząc złożoną warstwę pokrywającą, która nie tylko wpływa na przepuszczalność wody przez membranę, ale także powoduje nieodwracalne zanieczyszczenie membrany.

 

Często zadawane pytania

P: Jakie są zalety materiału rdzenia ceramicznych membran rurowych z węglika krzemu? Czym różnią się od tradycyjnych organicznych membran rurowych i ceramicznych membran rurowych z tlenku glinu?

Odp.: Ich podstawowe zalety wynikają z nieodłącznych właściwości węglika krzemu (SiC): szeroki zakres temperatur (-praca długoterminowa mniejsza lub równa 150 stopni, krótkotrwała-tolerancja powyżej 200 stopni), wyjątkowo duża stabilność chemiczna (zakres tolerancji pH 0–14, odporność na mocne kwasy, zasady i utleniacze), wysoka wytrzymałość mechaniczna (-odporność na zużycie i uderzenia-) oraz doskonała odporność na szok termiczny (trudno pękanie pod wpływem naprzemiennych wysokich i niskich temperatur).

W porównaniu z organicznymi membranami rurowymi ich żywotność jest 5–10 razy większa, dzięki czemu nadają się do stosowania w warunkach dużego-zanieczyszczenia i wysokiej-korozyjnej; w porównaniu z membranami rurowymi z ceramiki z tlenku glinu mają wyższą przewodność cieplną, niższy ciężar właściwy i silniejsze-właściwości przeciwporostowe.

P: Jaki jest zakres wielkości porów ceramicznych membran rurowych z węglika krzemu? Do jakich scenariuszy separacji się nadają?

Odp.: Produkty komercyjne obejmują pory o wielkości od 0,01 μm (stopień ultrafiltracji) do 10 μm (stopień mikrofiltracji), dostępne są także niestandardowe stopnie nanofiltracji (wielkość porów<0.01 μm). 

Stopień mikrofiltracyjny przeznaczony do wstępnego oczyszczania solanki i usuwania zawiesin ze ścieków przemysłowych; stopień ultrafiltracji nadaje się do rafinacji solanki, zaawansowanego uzdatniania wody pitnej i separacji pasz biofarmaceutycznych.

P: W jaki sposób ceramiczna membrana rurowa z węglika krzemu wykazuje odporność chemiczną?

Odp.: Jest odporny na mocne kwasy (takie jak stężony kwas solny) o pH=0 i mocne zasady (takie jak stężony wodorotlenek sodu) o pH=14 przez dłuższy czas; jest odporny na silne utleniacze, takie jak podchloryn sodu w stężeniu 5000 mg/l, wspierając-intensywne czyszczenie chemiczne w trybie on-line (CIP) w celu rozwiązania problemów z zanieczyszczeniem membran.

P: Jakie są najczęstsze rodzaje zanieczyszczeń, gdy do rafinacji solanki stosuje się ceramiczne membrany rurowe z węglika krzemu? Jak można je kontrolować?

Odp.: Typowe rodzaje zanieczyszczeń i rozwiązania: Zanieczyszczenia nieorganiczne: osadzanie się jonów wapnia i magnezu, osadzanie się tlenków żelaza i manganu. Zapobieganie i kontrola: Zmiękcz membranę z przodu, aby zmniejszyć twardość; kontrolować pH podczas pracy; oczyścić za pomocą namaczania kwasu cytrynowego i kwasu szczawiowego.

Zanieczyszczenia organiczne: Kwas humusowy i adsorpcja tłuszczu zatykają pory membrany. Zapobieganie i kontrola: Dodać koagulant z przodu; zoptymalizować-prędkość przepływu poprzecznego; oczyścić mieszaniną podchlorynu sodu i wodorotlenku sodu.

Zanieczyszczenie biologiczne: Mikroorganizmy tworzą biofilmy. Zapobieganie i kontrola: Regularnie dodawaj środki bakteriobójcze; czyścić za pomocą-stężonego podchlorynu sodu lub nasączania ozonem.

P: Jakie są tryby pracy ceramicznych membran rurowych z węglika krzemu? Jakie są zalety filtracji-z przepływem krzyżowym?

Odp.: Głównym trybem pracy jest filtracja-krzyżowa; Filtrację-ślepą można zastosować w warunkach niskiego-zanieczyszczenia.

Zaletą filtracji-z przepływem krzyżowym jest to, że ciecz zasilająca przepływa równolegle do wewnętrznej ścianki rury membranowej. Przepływ wody-z dużą prędkością może zmyć zanieczyszczenia z powierzchni membrany, znacznie zmniejszając stopień zarastania. Nadaje się do scenariuszy o wysokim-mętności, wysokim-zanieczyszczeniu-solanki i oczyszczaniu ścieków przemysłowych.

P: Co powoduje szybki wzrost transmembranowej różnicy ciśnień (TMP) podczas pracy? Jak sobie z tym poradzić?

Odp.: Do podstawowych przyczyn należą{{0}awaria wstępnej obróbki frontu, zbyt niska-prędkość przepływu poprzecznego i zablokowanie porów membrany.

Rozwiązanie: najpierw wzmocnij-obróbkę wstępną (np. wymień wkład filtra zabezpieczającego) i zwiększ-prędkość przepływu poprzecznego podczas płukania online. Jeśli płukanie jest nieskuteczne, należy zastosować ukierunkowany chemiczny roztwór czyszczący, aby przywrócić przepływ membrany.

P: Jakie środki ostrożności należy zachować podczas instalowania ceramicznych membran rurowych z węglika krzemu?

Odp.: Rury membranowe należy instalować poziomo lub pionowo, aby uniknąć nierównych naprężeń spowodowanych przechyleniem. Mocne wkładanie i wyjmowanie jest surowo zabronione.

Do uszczelniania elementów używaj materiałów odpornych na temperaturę- i chemikalia,-takich jak fluorokauczuk. Przed montażem nałóż specjalny smar, aby upewnić się, że powierzchnia uszczelniająca jest wolna od ciał obcych.

Połączenia rur muszą być ułożone koncentrycznie i należy zainstalować niezależne podpory, aby zapobiec przeniesieniu ciężaru rur na interfejs modułu membranowego.

Podczas uruchamiania zwiększaj ciśnienie powoli, aby uniknąć nagłego uderzenia-ciśnienia w rurkę membrany.

P: Jakie są przeciwwskazania do chemicznego czyszczenia membran ceramicznych z węglika krzemu?

Odp.: Nie używaj środków zawierających fluor-, takich jak kwas fluorowodorowy, ponieważ może to spowodować korozję materiału SiC.

Kontroluj stężenie i temperaturę środka czyszczącego, aby uniknąć uszkodzenia rurki membrany na skutek przekroczenia dozwolonego zakresu.

Po czyszczeniu chemicznym dokładnie spłucz czystą wodą, aż pH ścieków będzie neutralne, aby zapobiec korozji pozostałości środków czyszczących na dalszym wyposażeniu.

P: Jakie czynniki wpływają na żywotność ceramicznych membran rurowych z węglika krzemu? Jak można go przedłużyć?

Odp.: Podstawowe czynniki wpływające: warunki pracy (czy temperatura, pH i ciśnienie przekraczają zakresy znamionowe), skuteczność kontroli zanieczyszczeń oraz to, czy metody czyszczenia są znormalizowane.

Środki rozszerzające: Ścisła kontrola parametrów operacyjnych w zakresach znamionowych, wzmocnienie obróbki wstępnej w celu zmniejszenia ładunku zanieczyszczeń, stosowanie delikatnych i ukierunkowanych roztworów czyszczących oraz unikanie częstego-intensywnego czyszczenia chemicznego.

P: Jak wybrać wielkość porów i specyfikacje ceramicznych membran rurowych z węglika krzemu w oparciu o rzeczywiste warunki pracy?

Odp.: Do wstępnej obróbki w celu usunięcia zawieszonych ciał stałych i koloidów należy wybrać rurki membranowe o średnicy 1–10 µm do mikrofiltracji.

Do głębokiego oczyszczania w celu usunięcia drobnocząsteczkowych substancji organicznych i bakterii należy wybrać probówki membranowe o średnicy 0,01–1 µm do ultrafiltracji.

W warunkach silnie korozyjnych i-o wysokiej temperaturze (takich jak oczyszczanie solanki i chemiczne oczyszczanie ścieków) należy preferować rury membranowe o dużej-średnicy, aby poprawić zdolność przeciwporostową i przepływ.

P: Jakie są początkowe koszty inwestycji i eksploatacji ceramicznych membran rurowych z węglika krzemu? Czy są-opłacalne?

Odp.: Początkowy koszt inwestycji jest wyższy niż w przypadku organicznych membran rurowych i ceramicznych membran rurowych z tlenku glinu ze względu na wysoką cenę surowców SiC i złożoność procesu przygotowania.

Jednak koszty operacyjne są znacznie niższe: ma silne-właściwości przeciwporostowe, wymaga rzadszego czyszczenia i zużywa mniej odczynników; jej żywotność wynosi aż 5-8 lat, czyli ponad 5 razy dłużej niż w przypadku membran organicznych. W trudnych warunkach pracy, charakteryzujących się dużym zanieczyszczeniem i dużą korozją, jego długoterminowa-opłacalność jest znacznie lepsza.

 

 

 

Popularne Tagi: ceramiczna membrana uf, Chiny producenci, dostawcy, fabryka ceramicznej membrany uf

Wyślij zapytanie
Skontaktuj się z namijeśli masz jakieś pytanie

Możesz skontaktować się z nami telefonicznie, e-mailem lub korzystając z poniższego formularza online. Nasz specjalista wkrótce się z Tobą skontaktuje.

Skontaktuj się teraz!