Rurowy rdzeń membranowy

Charakterystyka ścieków odsiarczających w elektrowniach:

Większość urządzeń odsiarczających w elektrowniach wykorzystuje proces mokrego odsiarczania gazów spalinowych metodą wapienno-gipsową. Proces składa się głównie z systemu przygotowania szlamu wapiennego, systemu odwadniania gipsu i systemu oczyszczania ścieków odsiarczających. Woda w szlamie urządzenia odsiarczającego zostanie wzbogacona w pierwiastki metali ciężkich i Cl- w procesie ciągłej cyrkulacji, co z jednej strony przyspieszy korozję urządzeń odsiarczających, a z drugiej wpłynie na jakość gipsu. Ścieki należy odprowadzać na czas.

Przebieg procesu oczyszczania ścieków w elektrowni odsiarczania:

ścieki odsiarczające → zbiornik ścieków → pompa ściekowa → zbiornik neutralizacji pH → osadnik → zbiornik flokulacyjny → osadnik → zbiornik wylotowy → pompa wylotowa → standardowy zrzut.

System oczyszczania ścieków odsiarczających składa się z trzech części: oczyszczania ścieków, dozowania i oczyszczania osadów. System oczyszczania ścieków składa się głównie ze zbiorników na ścieki, zbiorników potrójnych, osadników, pomp osadów, zbiorników wylotowych, pomp czystej wody, wentylatorów, odwadniaczy i innego sprzętu. Oprócz dużej ilości Cl- i Mg2+ do zanieczyszczeń w ściekach odsiarczających zaliczają się także: fluor, azotyny itp.; jony metali ciężkich, takich jak: Cu2+, Hg2+ itp.; nierozpuszczalny CaSO4 i drobny pył itp. Aby spełnić normy dotyczące odprowadzania ścieków, wymagany jest odpowiedni sprzęt do oczyszczania ścieków.

Chemiczne ścieki przemysłowe pochodzą głównie ze: ścieków produkcyjnych odprowadzanych z przemysłu petrochemicznego, przemysłu węglowego, przemysłu kwasowo-zasadowego, przemysłu nawozowego, przemysłu tworzyw sztucznych, przemysłu farmaceutycznego, przemysłu barwników, przemysłu gumowego itp.

Główne środki zapobiegania i kontroli chemicznego zanieczyszczenia ścieków to: po pierwsze, należy zreformować proces produkcyjny i sprzęt, aby zmniejszyć zanieczyszczenia, zapobiec odprowadzaniu ścieków oraz przeprowadzić kompleksową utylizację i recykling; stopień oczyszczenia ścieków, które muszą być odprowadzane, należy dobrać w zależności od jakości wody i wymagań.

Oczyszczanie podstawowe oddziela głównie zawiesiny, koloidy, pływający olej lub ciężki olej w wodzie. Można zastosować regulację jakości i ilości wody, naturalną sedymentację, flotację i metody separacji oleju.

Oczyszczanie wtórne usuwa głównie rozpuszczoną materię organiczną i niektóre koloidy, które mogą ulegać biodegradacji, zmniejsza biochemiczne zapotrzebowanie tlenu i pewne chemiczne zapotrzebowanie na tlen w ściekach i zwykle wykorzystuje oczyszczanie biologiczne. W ściekach po oczyszczaniu biologicznym nadal występuje znaczna ilość ChZT, czasami o intensywnej barwie, zapachu, smaku lub ze względu na wysokie standardy higieny środowiska konieczne jest zastosowanie trzeciorzędowej metody oczyszczania w celu dalszego oczyszczania.

Oczyszczanie trzeciorzędowe usuwa głównie zanieczyszczenia organiczne i rozpuszczalne zanieczyszczenia nieorganiczne, które są trudne do biodegradacji w ściekach. Powszechnie stosowane metody obejmują adsorpcję węgla aktywnego i utlenianie ozonu, można również zastosować technologie wymiany jonowej i separacji membranowej. Różne chemiczne ścieki przemysłowe można oczyszczać różnymi metodami, w zależności od różnej jakości wody, objętości wody i wymagań dotyczących jakości oczyszczonych ścieków.

Przemysł poligraficzny i farbiarski zużywa duże ilości wody, zwykle 100-200 ton wody na tonę tekstyliów. 80%-90% z nich jest odprowadzane jako ścieki drukarskie i farbiarskie. Powszechnie stosowane metody oczyszczania obejmują recykling i nieszkodliwe oczyszczanie.

Recykling: Ścieki można poddać recyklingowi zgodnie z cechami jakości wody, takimi jak przekierowanie ścieków wybielających i szorujących oraz ścieków barwiących i drukarskich, przy czym te pierwsze można myć przez konwekcję. Używaj jednej wody do wielu celów, aby zmniejszyć wydzielanie;

Odzyskiwanie ługu alkalicznego zwykle odbywa się poprzez odparowanie. Jeśli ilość ługu alkalicznego jest duża, można go odzyskać poprzez odparowanie z trzema efektami. Jeśli ilość ługu alkalicznego jest niewielka, można go odzyskać przez odparowanie filmowe;

Odzysk barwników, takich jak barwnik Shilin, można zakwasić do kwasu kryptomowego, który występuje w postaci cząstek koloidalnych. Zawieszony w pozostałej cieczy, jest zawracany po wytrąceniu i filtracji.

Leczenie nieszkodliwe można podzielić na leczenie fizyczne, chemiczne i biologiczne.

Fizyczne metody oczyszczania obejmują wytrącanie i adsorpcję. Opady usuwają głównie substancje zawieszone w ściekach; Adsorpcja usuwa głównie rozpuszczone zanieczyszczenia i odbarwia ścieki.

Metody obróbki chemicznej obejmują neutralizację, koagulację i utlenianie. Neutralizacja polega na dostosowaniu wartości pH ścieków i zmniejszeniu ich zabarwienia; koagulacja ma na celu usunięcie zdyspergowanych barwników i substancji koloidalnych w ściekach; utlenianie polega na utlenieniu substancji redukujących w ściekach w celu wytrącenia barwników siarczkowych i barwników redukujących.

Biologiczne metody oczyszczania obejmują osad czynny, biologiczny bęben obrotowy, biologiczny bęben obrotowy i biologiczne utlenianie kontaktowe. Aby poprawić jakość ścieków i spełnić normy zrzutów lub wymagania dotyczące recyklingu, często konieczne jest zastosowanie kilku metod łącznego oczyszczania.

Ścieki papiernicze pochodzą głównie z dwóch procesów produkcyjnych: roztwarzania i wytwarzania papieru w przemyśle papierniczym. Roztwarzanie polega na oddzieleniu włókien od surowców roślinnych, wytworzeniu miazgi, a następnie wybielaniu; papiernictwo polega na rozcieńczaniu, kształtowaniu, prasowaniu i suszeniu masy celulozowej w celu wytworzenia papieru. W obu procesach powstają duże ilości ścieków.

Najbardziej zanieczyszczające są ścieki powstałe w wyniku roztwarzania. Ścieki odprowadzane podczas mycia masy celulozowej mają kolor ciemnobrązowy i nazywane są czarną wodą. Stężenie substancji zanieczyszczających w wodzie czarnej jest bardzo wysokie, BZT sięgające 5-40g/l i zawiera dużą ilość błonnika, soli nieorganicznych i pigmentów. Ścieki odprowadzane z procesu bielenia zawierają także dużą ilość substancji kwaśnych i zasadowych. Ścieki odprowadzane z maszyny papierniczej nazywane są wodą białą i zawierają dużą ilość błonnika oraz wypełniaczy i gumy dodanych w procesie produkcyjnym.

Oczyszczanie ścieków przemysłu papierniczego powinno koncentrować się na poprawie współczynnika recyklingu wody, zmniejszeniu zużycia wody i odprowadzania ścieków, a jednocześnie aktywnie eksplorować różne niezawodne, ekonomiczne i w pełni wykorzystywane metody oczyszczania użytecznych zasobów ścieków. Na przykład flotacja pozwala odzyskać włókniste ciała stałe z wody podsitowej ze stopniem odzysku do 95%, a oczyszczoną wodę można ponownie wykorzystać; spalanie pozwala odzyskać wodorotlenek sodu, siarczek sodu, siarczan sodu i inne sole sodu w połączeniu z materią organiczną w czarnej wodzie.

Neutralizacja reguluje wartość pH ścieków; sedymentacja koagulacyjna lub flotacja mogą usunąć zawieszone w ściekach ciała stałe; opady chemiczne mogą odbarwić; oczyszczanie biologiczne może usunąć BZT, co jest bardziej skuteczne w przypadku ścieków z papieru pakowego; Bardziej skuteczna jest metoda mokrego utleniania ścieków z pulpy siarczynowej. Ponadto w kraju i za granicą stosowane są również odwrócona osmoza, ultrafiltracja, elektrodializa i inne metody leczenia.

Ścieki z produkcji barwników zawierają kwasy, zasady, sole, halogeny, węglowodory, aminy, nitrozwiązki i barwniki oraz ich półprodukty, a niektóre zawierają także pirydynę, cyjanek, fenol, benzydynę i metale ciężkie, takie jak rtęć, kadm i chrom. Ścieki te są złożone, toksyczne i trudne do oczyszczenia. Dlatego też oczyszczanie ścieków poprodukcyjnych barwników powinno opierać się na charakterystyce ścieków i wymaganiach dotyczących ich odprowadzania. Wybierz odpowiednie metody leczenia.

Na przykład: w celu usunięcia zanieczyszczeń stałych i substancji nieorganicznych można zastosować koagulację i filtrację; do usuwania materii organicznej i substancji toksycznych stosuje się głównie utlenianie chemiczne, metody biologiczne i odwróconą osmozę; odbarwianie może na ogół przebiegać w procesie obejmującym koagulację i adsorpcję, a metale ciężkie można usunąć poprzez wymianę jonową.