Wielokanałowa membrana rurowa

Ścieki zawierające metale ciężkie pochodzą głównie ze ścieków odprowadzanych z górnictwa, hutnictwa, elektrolizy, galwanizacji, pestycydów, leków, farb, pigmentów i innych przedsiębiorstw. Rodzaje, zawartość i formy występowania metali ciężkich w ściekach różnią się w zależności od zakładu produkcyjnego.

Zasady oczyszczania ścieków oparte na metalach ciężkich są następujące: Najbardziej fundamentalna jest reforma procesu produkcyjnego, polegająca na niestosowaniu lub niestosowaniu mniej toksycznych metali ciężkich; drugim jest przyjęcie rozsądnego przebiegu procesu, naukowego zarządzania i działania, zmniejszenie ilości stosowanych metali ciężkich i ilości strat ścieków oraz zminimalizowanie ilości odprowadzanych ścieków. Ścieki zawierające metale ciężkie należy oczyszczać na miejscu w miejscu produkcji i nie należy ich mieszać z innymi ściekami, aby uniknąć komplikacji w procesie oczyszczania. Nie należy go odprowadzać bezpośrednio do ścieków miejskich bez oczyszczenia, aby uniknąć rozprzestrzeniania się zanieczyszczeń metalami ciężkimi.

Oczyszczanie ścieków zawierających metale ciężkie można zwykle podzielić na dwie kategorie: Pierwsza polega na przekształceniu metali ciężkich rozpuszczonych w ściekach w nierozpuszczalne związki lub pierwiastki metali i usunięciu ich ze ścieków poprzez wytrącanie i flotację. Stosowane metody obejmują wytrącanie neutralizacyjne, wytrącanie siarczków, separację flotacyjną, wytrącanie elektrolityczne (lub flotację), elektrolizę membranową itp.;

Po drugie, metale ciężkie w ściekach są zagęszczane i oddzielane bez zmiany ich postaci chemicznej. Stosowane metody obejmują odwróconą osmozę, elektrodializę, odparowanie i wymianę jonową. Metody te należy stosować samodzielnie lub w połączeniu, w zależności od jakości i objętości ścieków.

Główną cechą ścieków hutniczych jest duża objętość wody, wiele rodzajów oraz złożona i zmienna jakość wody. W zależności od źródła i charakterystyki ścieków, są to głównie wody chłodzące, ścieki trawiące, ścieki z przemywania (odpylania, gazu węglowego lub spalin), ścieki z przemywania żużla, ścieki koksownicze i ścieki skondensowane, oddzielone lub przelewane z produkcji.

Trend rozwojowy metalurgicznego oczyszczania ścieków jest następujący: Opracowanie i przyjęcie nowych procesów i technologii, które nie zużywają wody lub zużywają mniej wody i są wolne od zanieczyszczeń lub mniej zanieczyszczające, takie jak hartowanie na sucho, podgrzewanie węgla koksującego, bezpośrednie odsiarczanie i odcynowanie z pieca koksowniczego gaz itp.; rozwijać kompleksowe technologie utylizacji, takie jak odzyskiwanie substancji użytecznych i energii cieplnej ze ścieków i gazów odlotowych w celu ograniczenia strat materiałów i paliw; zgodnie z różnymi wymaganiami dotyczącymi jakości wody, kompleksową równowagą, seryjnym wykorzystaniem i jednoczesną poprawą środków stabilizacji jakości wody oraz ciągłym poprawianiem wskaźnika recyklingu wody;

Opracowanie nowych procesów i technologii oczyszczania odpowiednich do właściwości ścieków metalurgicznych, takich jak zastosowanie metody magnetycznej do oczyszczania ścieków stalowych. Ma zalety wysokiej wydajności, niewielkich rozmiarów oraz wygodnej obsługi i zarządzania.

Ścieki kwaśne pochodzą głównie z hut, zakładów chemicznych, farbiarni, galwanizerni i kopalń itp., które zawierają różne szkodliwe substancje lub sole metali ciężkich. Udział masowy kwasu jest bardzo zróżnicowany, najniższy wynosi mniej niż 1%, a najwyższy ponad 10%. Ścieki alkaliczne pochodzą głównie z drukarni i farbiarni, fabryk skór, papierni, rafinerii itp. Niektóre z nich zawierają zasady organiczne lub nieorganiczne.

Udział masowy zasad jest większy niż 5% i niższy niż 1%. Oprócz kwasów i zasad, ścieki kwaśne i zasadowe często zawierają sole kwaśne, sole zasadowe i inne substancje nieorganiczne i organiczne. Ścieki kwasowe i zasadowe są silnie żrące i przed ich odprowadzeniem należy je odpowiednio oczyścić.

Ogólna zasada oczyszczania ścieków kwaśnych i zasadowych jest następująca: W przypadku ścieków kwaśnych i zasadowych o wysokim stężeniu należy nadać priorytet recyklingowi. W zależności od jakości wody, jej objętości i różnych wymagań procesowych, w zakładzie lub regionie należy wdrożyć plan ponownego wykorzystania w jak największym stopniu: jeśli ponowne wykorzystanie jest trudne lub stężenie jest niskie, a objętość wody duża, kwas i zasady można odzyskać przez zatężanie.

Ścieki kwaśne i alkaliczne o niskim stężeniu, takie jak woda z mycia zbiornika do trawienia i woda z płukania zbiornika do mycia alkaliów, powinny zostać zneutralizowane.

W przypadku oczyszczania neutralizującego należy w pierwszej kolejności rozważyć zasadę traktowania odpadów odpadami. Na przykład ścieki kwaśne i zasadowe są neutralizowane między sobą lub odpady alkaliczne (żużel) służą do neutralizacji ścieków kwaśnych, a kwas odpadowy służy do neutralizacji ścieków zasadowych. Jeżeli te warunki nie są spełnione, można zastosować leczenie neutralizujące.

Ścieki z przeróbki rud charakteryzują się dużą objętością wody, dużą zawartością zawiesin i zawierają wiele rodzajów substancji szkodliwych. Jego szkodliwymi substancjami są jony metali ciężkich i środki do wzbogacania rud. Jony metali ciężkich obejmują miedź, cynk, ołów, nikiel, bar, kadm, arsen i rzadkie pierwiastki.

Środki flotacyjne dodawane w procesie przeróbki rudy to: Kolektory: takie jak medycyna żółta (ROCSSMe), medycyna czarna [(RO)₂PSSMe], biała medycyna [CS(NHC₆H₅)₂]; inhibitory, takie jak cyjanek (KCN, NaCN), szkło wodne (Na₂SiO₃); środki spieniające, takie jak terpentyna, krezol (C₆H₄CH₃OH); substancje aktywne, takie jak siarczan miedzi (CuSO₄), sole metali ciężkich; środki siarczkujące, takie jak siarczek sodu; regulatory pulpy rudnej, takie jak kwas siarkowy, wapno itp.

Ścieki z przeróbki rud mogą skutecznie usuwać substancje zawieszone w ściekach poprzez tamy poflotacyjne, a także można zmniejszyć zawartość metali ciężkich i środków flotacyjnych. Jeżeli wymagania dotyczące wypisu nie są spełnione, należy przeprowadzić dalsze leczenie. Typowe metody oczyszczania to: Usuwanie metali ciężkich można przeprowadzić poprzez neutralizację wapnem i adsorpcję prażonego dolomitu; główne usuwanie środków flotacyjnych można przeprowadzić poprzez adsorpcję rudy i adsorpcję węgla aktywnego; Ścieki zawierające cyjanki można oczyszczać poprzez utlenianie chemiczne.

Ścieki zaolejone pochodzą głównie z sektorów przemysłowych, takich jak ropa naftowa, petrochemia, stal, koksownictwo, elektrownie gazowe i obróbka mechaniczna. Gęstość względna zanieczyszczeń olejowych w ściekach jest mniejsza niż 1, z wyjątkiem smoły ciężkiej, która ma gęstość względną większą niż 1:1. Substancje ropopochodne występują zwykle w ściekach w trzech stanach.

Pływający olej, wielkość kropli oleju jest większa niż 100 μm i można ją łatwo oddzielić od ścieków. Rozproszony olej. Rozmiar kropelek oleju wynosi od 10 do 100 μm i unosi się w wodzie. Zemulgowany olej, wielkość kropelek oleju jest mniejsza niż 10 μm i nie jest łatwo oddzielić go od ścieków.

Ponieważ stężenie oleju w ściekach odprowadzanych przez różne sektory przemysłu jest bardzo zróżnicowane, np. w ściekach wytwarzanych podczas procesu rafinacji ropy naftowej, zawartość oleju wynosi około 150-1000 mg/l, a zawartość smoły w ściekach koksowniczych wynosi około {{1 }} mg/L, a zawartość smoły w ściekach odprowadzanych z gazowni może sięgać 2000-3000 mg/L.

Dlatego przy oczyszczaniu ścieków zaolejonych należy najpierw zastosować separator oleju w celu odzyskania oleju pływającego lub oleju ciężkiego, przy wydajności oczyszczania wynoszącej 60%-80%, a zawartość oleju w ściekach wynosi około 100-200 mg /L; olej zemulgowany i olej rozproszony w ściekach są trudniejsze do oczyszczenia, dlatego należy zapobiegać emulgowaniu lub je ograniczać.

Jedną z metod jest zwrócenie uwagi na zmniejszenie emulgowania oleju w ściekach podczas procesu produkcyjnego; drugim jest zminimalizowanie liczby przypadków podnoszenia ścieków przez pompę podczas procesu oczyszczania, aby uniknąć zwiększenia stopnia emulgowania. Metody oczyszczania zwykle wykorzystują flotację i demulgację.